บทที่ 8 เจ้าพ่อกลัวเมีย 8
“ตั้งแต่เลิกกันไปเราก็ได้กันมาสองครั้งติดแล้วนะ เธอจะใจแข็งไปถึงไหนว่ะ” เป็นอย่างนี้ตลอดเลย แต่เขาเริ่มจะชอบอริเวอร์ชั่นนี้แล้วนะ ดูเก่ง สตรองทนได้ทุกอย่าง ยิ่งกว่าสีทนได้อีก!
“แล้วไง แค่ได้กัน!”
“นี่เธอคิดจะฟันแล้วทิ้งเหรอ?”
“นายก็ได้ฉันเหมือนกันแหละ อย่ามาทำตัวเวอร์จิ้นไปหน่อยเลยลีโอ มารยาชายมันไม่ได้ผลกับฉันหรอก!”
“ไม่รู้ล่ะ! ไปเที่ยวกันนะ ฉันให้เด็กเตรียมทุกอย่างรอแล้ว”
“น่ารำคาญ” ทำไมชอบบังคับนักนะ เลิกกันแล้วนะเนี่ย!
“สมน้ำหน้า!” จะให้ถูกเมียด่าอีกกี่คำก็ได้เอาที่สบายใจเลย ยังไงเขาก็ไม่แคร์อยู่แล้ว ครั้งนี้ขอแค่อริยอมไปเที่ยวด้วยกันเพราะว่านี่คือโอกาสง้อขอคืนดีไง
เขาน่ะรู้จักอริดีมากกว่าที่เธอคิดซะอีก
เพราะงั้นเลิกกันครั้งนี้ก็ไม่นับว่าเลิกกันหรอก
ตราบใดที่เรายังเอากันก็เท่ากับว่ายังเป็นเมียเขาอยู่ไง
ท้องทะเลสีฟ้าใสกับบรรยากาศสดชื่นมาก ลมที่พัดมาปะทะร่างกายให้ตื่นตัว นานแค่ไหนแล้วที่เธอไม่ได้มาเที่ยวแบบนี้ ก็น่าจะสองเดือนก่อนที่พึ่งเลิกกับลีโอเลยมั้ง แล้วหลังจากนั้นก็ทำงานควบคู่กับเล่นซ่อนหาไม่ให้ลีโอตามมาเจอได้
สุดท้ายเธอก็ใจอ่อนให้เขาเสมอ
“สวยดีเนอะ” เธอรำคาญเจ้าของเสียงนี้ที่สุดเลย
“มันจะสวยมากถ้าไม่มีนายอยู่ด้วย แล้วมาแบบนี้ฉันเสียรายได้ไปมากเท่าไรู้ไหม?” ตอนแรกก็ว่าจะหยุดงานแล้วพักจริงๆ แต่พอคิดไปคิดมามันเสียรายได้เยอะมาก
“ฉันจ่ายให้เอาไหม?”
“ไม่ต้อง!” คิดจะเอาเงินมาล่อเหรอคิดได้ไงห่ะ เธอไม่ได้เห็นแก่เงินขนาดนั้นสักหน่อย แล้วอีกอย่างนิสัยเจ้าเล่ห์แบบลีโอน่ะไว้ใจไม่ได้หรอก
“เหรอ! ฉันจ่ายเยอะนะกี่แสนก็บอกมาได้เลย”
“ฉันบอกว่าไม่เอาไง” ไอ้บ้าลีโอคิดจะทำอะไรกันแน่ถึงเอาเงินเยอะขนาดนี้มาล่อเธอ
“ฉันไม่อยากให้เธอเหนื่อยนี่อริ เธอทำงานยังกับคนร้อนเงินเลยนะ แล้วดูตอนเนี่ยเธอผอมแห้งขนาดไหนรู้ตัวบ้างไหม”
“เลิกพูดเถอะ!” เธอเดินหนีแทนแต่ก็ไปไหนไม่ได้เพราะตอนนี้อยู่กลางทะเลบนเรือยอร์ชของลีโอ
เขารวยมาขนาดไหนทำไมจะไม่รู้ล่ะ แต่เธอไม่ต้องการให้ใครเห็นว่าเธอเกาะเขากินเลยไม่รับเงินเขาสักบาท ถึงแม้ว่าเขาจะให้ใช้เฉยๆก็เถอะ เธอสะดวกใจจะทำงานแล้วซื้อทุกอย่างที่ต้องการด้วยเงินของตัวเองมากกว่า
“นี่ฉันถามจริงนะ ถ้าฉันหยุดที่เธอจริงๆแล้วเราจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหม?”
“นายว่าอะไรนะ!?” เธอหยุดชะงักเพื่อฟังลีโอพูดอีกครั้ง
“ขอโอกาสได้ไหมอริ?” เขาคุกเข่าตรงหน้าอริแล้วรอฟังคำตอบ แต่มันนานมากที่อริยืนนิ่งมองด้วยแววตาประหลาดใจ เขาเลยจับมืออริมาจูบเพื่อดึงสติเธอกลับมาอีกครั้ง
“นายจะไม่ทำแบบนั้นใช่ไหม?” คำถามที่เธอพอจะเดาคำตอบออกอยู่แล้วแต่ยังอยากจะฟังอยู่ มันเหมือนกับว่าเขามีสัญญาณเตือนสีแดงเด่นชัดติดอยู่ให้เห็นตรงหน้า แต่ว่าเธอเลือกจะมองข้ามแล้วหลงผิดไปอีกครั้งอย่างตั้งใจ
เรื่องระหว่างเราสองคนเต็มไปด้วยความรู้สึกที่ไร้เหตุผล
คนนอกไม่มีวันเข้าใจหรอก!
“ใช่ ฉันจะไม่ทำอีกแล้วจริงๆ รักเธอนะ” เขายิ้มให้แล้วจูบมือของอริเบาๆอีกครั้งด้วยความดีใจมาก
“ลีโอ!” เขากอดเอวเธอแน่นเลยทำได้แค่ลูบหัวเบาๆ ดูแบบนี้แล้วเหมือนลูกหมาตัวน้อยน่ารักเลย
“ตกลง ฉันจะคบกับนายอีกครั้งก็ได้”
“ที่รัก…รักฉันไหม?” ที่นี้เขาลุกขึ้นยืนแล้วมองหน้าเมียที่แก้มแดงหน่อยๆ อริไม่น่าจะเขินนะเพราะระหว่างเรามันไปไกลกว่านั้นแล้ว เธอเห็นเขามาหมดทั้งตัว สัมผัสทุกท่วงท่า ในขณะที่เขาก็สัมผัสทุกอย่างของเธอหมดแล้ว ทั้งเรือนกายและหัวใจ
“รักสิ รักนายมากนะลี...อื้ม!”
เขาจูบอริก่อนที่เธอจะพูดจบด้วยซ้ำ จูบที่เต็มไปด้วยความคิดถึงและแสนโหยหามานานมาก จูบที่มีแต่ความรักของเราทั้งคู่ แล้วเป็นจูบเพื่อเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง
“ว๊าย!! เดี๋ยวตก!”
“ไม่ตกหรอกน่า เข้าห้องดีกว่านะ” เขาอุ้มอริทำท่าจะตกแต่ความจริงไม่เลย อริตัวเบามากต่อไปคงต้องขุนให้มีเนื้อขึ้นแล้ว เขาวางอริที่เตียงทันที เริ่มจูบทุกอย่างของเธอไล่ตั้งแต่ปากแล้วเลื่อนไปไซ้ที่ลำคอให้หนวดที่พึ่งขึ้นถูกไถ่เธอด้วยเลย
“อื้อ...ลีโลหนวดนายยาวแล้วนะ” เธอขดตัวอย่างสยิวปนจั๊กจี้ คนบ้าชอบแกล้งเธอแบบนี้ตลอดเลยนะ
“โกนให้หน่อยดิ”
“บ้า! ไปโกนเองเลยนะ”
